Wat is er nieuw

Wie heeft er niet minstens één keer in zijn leven lardons gebakken? Ze zijn inmiddels een trouwe keukencompagnon die hun waarde keer op keer bewijzen. Maar weet je eigenlijk hoe je lardons écht goed bereidt? Even wat zout over het geheel strooien, in olie bakken of – de klassieker – een rondje in kokend water… Er zijn zo van die gewoonten die je lardons kunnen veranderen van held naar antiheld in je gerecht. Lees snel verder en ontdek de fouten die je absoluut moet vermijden als je met lardons aan de slag gaat.

“Eet minstens vijf porties groenten en fruit per dag” en “om je gewicht te reguleren en minder stil te zitten, zou je elke dag 10.000 stappen moeten zetten.” Deze gezondheidsadviezen klinken je vast bekend in de oren: ze komen rechtstreeks van de gezondheidsautoriteiten, maar in de praktijk zijn ze soms moeilijker te realiseren dan het klinkt. Toch, laten we eerlijk zijn, soms leveren ze écht resultaat op! Zeker als we het opmerkelijke verhaal volgen van een Amerikaanse journaliste, Chelsea Ritchel (schrijvend voor The Independent), die haar eigen experiment startte met (je raadt het al) 10.000 stappen per dag.

Loop je ook altijd een beetje verloren tussen de slacompagnons in de winkel? Je ziet duizend tinten groen (en soms paars!) en vraagt je af: waar moet ik in hemelsnaam voor gaan? Geen nood, we helpen je een handje, met dank aan de inzichten van Dr bonne bouffe, alias Nathalie Majcher – diëtist en auteur van boeken over voeding én bron van dagelijkse Instagram-wijsheid. Vandaag zoomen we in op een klassieker die stiekem een beetje tegenvalt: de kropsla, zoals ijsbergsla en sucrine.

Een opgeblazen buik kan je dag flink verpesten. Plotseling zit je broek te strak, voel je je alsof je een ballon ingeslikt hebt en fantaseer je heimelijk over het ruilen van je buik voor een sixpack. Gelukkig hoef je niet radicaal te diëten om afscheid te nemen van die ongewenste ronding – eenvoudige gewoontes kunnen al veel doen. Zeg vaarwel tegen een opgeblazen gevoel en hallo tegen een plattere buik!

Iedereen kent ze wel, die gouden regels wanneer je het glas heft met vrienden: eerst proosten, geen glazen kruisen, recht in de ogen kijken… Maar waar komen die eigenzinnige tradities eigenlijk vandaan? Dit artikel neemt je mee op een bruisende reis door de tijd naar de middeleeuwen, op zoek naar het antwoord op de vraag: waarom kijk je elkaar eigenlijk aan bij het proosten, in plaats van bijvoorbeeld met een ongemakkelijke blik in de soep?

Laten we eerlijk zijn: we houden allemaal van wat comfort food. Na een lange dag brengt alleen een grote kom chocolade-ijs ons echt weer op de been. Of wat dacht je van zo’n iconisch vrijdagavond-duo, pizza en cola? En als er een nieuw burgerrestaurant opent, zit jij waarschijnlijk als eerste aan de tafel met friet.
Toch weten de meeste artsen en diëtisten dat jezelf álles ontzeggen niet werkt. Geloof me, een leven zonder culinaire verleidingen maakt niemand echt gelukkig — sterker nog, je loopt het risico om je op een dag helemaal uit te leven. Maar, er zijn júist bepaalde voedingsmiddelen waar gastro-enterologen, de darmspecialisten bij uitstek, collectief ver van blijven. In hun ogen zijn deze producten berucht – ze vermijden ze in 99 tot zelfs 100% van de gevallen. Waarom? En welke voedingsmiddelen zijn het dan precies?

Even eerlijk: wie heeft nog nooit gedacht bij een fikse regenbui, “Wat als ik gewoon mijn emmer buiten zet, lekker fris regenwater opvangen en bij het ontbijt drinken?” Romantisch idee, toch? Helaas moeten we dat beeld voortaan begraven tussen de opblaasbare zwembaden en sandalen met sokken. Volgens een recent Zweeds onderzoek – ja, die mensen die zo houden van natuur en zuiverheid – is regenwater tegenwoordig overal ter wereld ondrinkbaar, zelfs op de meest afgelegen plekken. Tijd om stil te staan bij wat er werkelijk uit die wolken komt druppelen.

Kijk jij ook soms met lichte afschuw naar die gele vlekken op je hoofdkussen, terwijl je eigenlijk gewoon een zacht wolkje wit verwacht? Je bent lang niet de enige: kussens krijgen na verloop van tijd een opvallende make-over dankzij zweet, huidolie en zelfs de onvermijdelijke huisstofmijt. Maar geen paniek, tijd om afscheid te nemen van die vieze auréoles – zonder bleekmiddel, zonder agressieve chemie!

Stel je voor: een zee van bloemen, een uitbarsting van blauw, wit en lila in je tuin. Geen imposante bomen nodig, geen ingewikkelde struiken, enkel agapanthes die met hun statige schoonheid élk stukje grond in een bloemenparadijs omtoveren. Klinkt dit als tuinieren voor romantische zielen? Niet vreemd, want de naam agapanthus – afkomstig uit het Oudgrieks – betekent letterlijk liefdesbloem. Poëtischer kan haast niet, toch?

Voor sommigen klinkt het als een proef waarvan je na het lezen van de handleiding liever afziet: je eigen urine gebruiken op de moestuin. Toch is deze oeroude techniek, al duizenden jaren gebruikt, verre van gek. Integendeel! Net als veel kant-en-klare meststoffen uit de winkel, zit urine boordevol nuttige voedingsstoffen die het groeiproces van je planten ondersteunen. Welkom in een wereld waar de moestuin niet enkel afhankelijk is van dure zakjes uit het tuincentrum, maar gewoon – excuses voor het beeld – van wat de mens teruggeeft aan de natuur. Dat dit werkt, én hoe goed, bewijst recent baanbrekend onderzoek in Niger.